Dropsy στα ψάρια: λέπια σαν κουκουνάρι, αιτίες και θεραπεία

Τι βλέπετε

Το σώμα είναι πρησμένο, όχι μόνο η κοιλιά, και όταν το κοιτάξετε από πάνω τα λέπια προεξέχουν από το σώμα σαν τα λέπια ενός κουκουναριού. Αυτή η σιλουέτα είναι το σημάδι και είναι αυτό που ξεχωρίζει την υδρωπικία από ένα ψάρι που απλώς έχει τραφεί υπερβολικά ή κουβαλά αυγά: ένα παχύ ψάρι είναι λείο, ενώ ένα ψάρι με υδρωπικία είναι αγκαθωτό. Μαζί με αυτά συνήθως θα δείτε το ένα ή και τα δύο μάτια να προεξέχουν, ωχρά ή κόκκινα βράγχια, ένα ψάρι που μένει κοντά στην επιφάνεια ή κάθεται στον πυθμένα, μακριά, ωχρά, νηματοειδή κόπρανα και απώλεια όρεξης που εμφανίζεται μία ή δύο ημέρες πριν αρχίσει το πρήξιμο.

Η υδρωπικία δεν είναι ασθένεια. Είναι μια περιγραφή — υγρό που συσσωρεύεται στην κοιλότητα του σώματος και κάτω από το δέρμα — και σημαίνει ότι τα νεφρά έχουν σταματήσει να διατηρούν την εσωτερική ισορροπία νερού του ψαριού. Ένα ψάρι του γλυκού νερού ζει σε νερό πολύ πιο αραιό από το αίμα του, οπότε νερό εισέρχεται όλη μέρα από τα βράγχια και το δέρμα και τα νεφρά περνούν όλη τη μέρα αντλώντας το προς τα έξω. Όταν αποτυγχάνουν, το ψάρι γεμίζει υγρά. Αυτό που σταματά τη λειτουργία των νεφρών είναι σχεδόν πάντα μια βακτηριακή λοίμωξη, συχνότερα το Aeromonas, που υπάρχει σε κάθε ενυδρείο και είναι ακίνδυνη για ένα υγιές ψάρι. Εγκαταστάθηκε επειδή το ψάρι ήταν ήδη εξασθενημένο: εβδομάδες με σταδιακή αύξηση των νιτρικών, μια έξαρση αμμωνίας μετά από παράλειψη αλλαγής νερού, θερμοκρασία που ήταν για πολύ καιρό υπερβολικά χαμηλή, προχωρημένη ηλικία ή το στρες της μεταφοράς και ενός νέου ενυδρείου.

Γι’ αυτό η υδρωπικία εμφανίζεται τόσο συχνά σε ένα ψάρι ενώ οι συγκάτοικοί του δείχνουν καλά και γι’ αυτό σπάνια «κολλάει» από άλλο ψάρι. Τα βακτήρια ήταν πάντα εκεί. Αυτό που άλλαξε ήταν το νερό.

Η ειλικρινής πρόγνωση

Όταν τα λέπια έχουν ανασηκωθεί πλήρως, τα περισσότερα ψάρια δεν αναρρώνουν, ό,τι κι αν κάνετε, επειδή η βλάβη στα όργανα πίσω από το πρήξιμο έχει ήδη ολοκληρωθεί. Αν εντοπιστεί νωρίς — ένα ψάρι ελαφρώς πρησμένο, που έχει χάσει την όρεξή του, με τα λέπια μόλις να αρχίζουν να ανασηκώνονται κατά μήκος της ράχης — οι πιθανότητες είναι πραγματικές, ίσως περίπου οι μισές. Η παρακάτω θεραπεία αξίζει να εφαρμοστεί στην πρώιμη περίπτωση και αξίζει να δοκιμαστεί στην όψιμη, αλλά ξεκινήστε γνωρίζοντας τη διαφορά, ώστε ένα ψάρι που δεν βελτιώνεται μέσα σε μία εβδομάδα να μην παραμένει να υποφέρει για τέταρτη.

Η θεραπεία

1. Μετακίνησε το ψάρι. Ένα άδειο ενυδρείο νοσηλείας 10 έως 20 λίτρων με θερμαντήρα, αερόπετρα και φίλτρο με σφουγγάρι. Όχι επειδή η υδρωπικία θα μεταδοθεί — συνήθως δεν μεταδίδεται με αυτή την έννοια — αλλά επειδή κάθε βήμα παρακάτω είναι ευκολότερο και οικονομικότερο σε μικρό όγκο, ενώ το ψάρι γλιτώνει την ενόχληση από συγκατοίκους που θα τσιμπολογούσαν ένα αδύναμο ψάρι.

2. Αλάτι Epsom, όχι αλάτι ενυδρείου. Θειικό μαγνήσιο σε αναλογία μία κουταλιά της σούπας ανά 40 λίτρα (10 γαλόνια), διαλυμένο πρώτα σε ένα φλιτζάνι νερό του ενυδρείου. Βοηθά να αποβληθούν τα υγρά μέσω του δέρματος και δίνει στα νεφρά την ευκαιρία να ανακάμψουν, ενώ είναι το μόνο μέρος της θεραπείας που συνήθως βοηθά αισθητά μέσα σε μία ή δύο ημέρες. Το αλάτι ενυδρείου (χλωριούχο νάτριο) κάνει το αντίθετο — αυξάνει το φορτίο αλάτων που το ψάρι ήδη αδυνατεί να διαχειριστεί — γι’ αυτό μην το αντικαταστήσεις.

3. Ζέστη, ήπια. Για τροπικά ψάρια, 27–28 °C, αυξάνοντας τη θερμοκρασία το πολύ κατά 1 °C κάθε δώδεκα ώρες. Η ζέστη επιταχύνει τόσο το ανοσοποιητικό σύστημα όσο και τη δράση του αντιβιοτικού. Το χρυσόψαρο παραμένει στη φυσιολογική του θερμοκρασία· μην θερμαίνετε ένα ψάρι ψυχρού νερού για να το θεραπεύσετε.

4. Ένα αντιβιοτικό, ιδανικά στην τροφή. Η λοίμωξη είναι εσωτερική και το φάρμακο διαλυμένο στο νερό φτάνει δύσκολα σε αυτήν μέσω ενός ψαριού που δεν πίνει. Αν το ψάρι εξακολουθεί να τρώει, μια φαρμακευτική τροφή — προϊόν με βάση την καναμυκίνη ή τη μετρονιδαζόλη, ή κόκκοι μουλιασμένοι στο φάρμακο — μεταφέρει το αντιβιοτικό εκεί όπου βρίσκονται τα βακτήρια. Αν έχει σταματήσει να τρώει, ρίξτε στο νερό ένα αντιβακτηριακό ευρέος φάσματος (καναμυκίνη ή προϊόν νιτροφουραζόνης) για τον πραγματικό όγκο του ενυδρείου νοσηλείας, αφαιρέστε τον άνθρακα και ολοκληρώστε τη θεραπεία σύμφωνα με την ετικέτα, ακόμη κι αν το ψάρι δείχνει καλύτερα την τέταρτη ημέρα.

5. Καθημερινές αλλαγές νερού στο ενυδρείο νοσηλείας, 25–50 %, προσθέτοντας ξανά το αλάτι και το φάρμακο για τον όγκο του νερού που αντικαθιστάτε. Το καθαρό νερό είναι το μισό κάθε θεραπείας για ψάρια, και εδώ είναι το μισό που επιτρέπει στο άλλο μισό να δράσει.

Στην εφαρμογή — ένας έλεγχος με φωτογραφία από πάνω και από το πλάι, τις μετρήσεις σας και τα συμπτώματα επιλεγμένα δίνει στον Finley τη σοβαρότητα και ένα σχέδιο προσαρμοσμένο σε αυτήν· η επιλογή Προσθήκη σχεδίου στο πρόγραμμά μου προγραμματίζει τις καθημερινές αλλαγές, το αλάτι και τις ημέρες φαρμακευτικής αγωγής ως εργασίες, ενώ η επανεξέταση ρωτά αν υποχωρεί το πρήξιμο.

Εκτέλεση ελέγχου για το πρήξιμο →

Στο κύριο ενυδρείο, εν τω μεταξύ

Το ψάρι στο ενυδρείο νοσηλείας είναι το σύμπτωμα. Το κύριο ενυδρείο είναι η αιτία και, αν θεραπεύσετε μόνο το ένα, το επόμενο εξασθενημένο ψάρι της κοινότητας θα είναι το επόμενο περιστατικό. Ελέγξτε σήμερα την αμμωνία, τα νιτρώδη, τα νιτρικά, το pH και τη θερμοκρασία. Οτιδήποτε πάνω από το μηδέν για τις τοξίνες ή νιτρικά πάνω από 40 ppm απαιτεί τώρα αλλαγή νερού 30–50 % και καθημερινούς ελέγχους μέχρι να καθαρίσει· νιτρικά που παραμένουν εδώ και μήνες στις τιμές 20 και 30 ppm χρειάζονται ένα σωστό εβδομαδιαίο πρόγραμμα από αυτή την εβδομάδα. Σκουπίστε το υπόστρωμα όσο το νερό είναι εκτός, επειδή η τροφή που σαπίζει στο χαλίκι είναι το σημείο όπου πολλαπλασιάζεται η Aeromonas, και αναζητήστε ό,τι κανείς δεν παρατήρησε — ένα νεκρό σαλιγκάρι πίσω από το φίλτρο, έναν θερμαντήρα που δείχνει δύο βαθμούς χαμηλότερα, δύο εβδομάδες με διπλή σίτιση.

Στην εφαρμογή — καταγράψτε την εξέταση και η αξιολόγηση θα δείξει ποιες μετρήσεις είναι το πρόβλημα και κατά πόσο· το διάγραμμα τάσης δείχνει αν τα νιτρικά ανεβαίνουν εδώ και εβδομάδες, που είναι η συνήθης ιστορία πίσω από ένα περιστατικό υδρωπικίας.

Καταγραφή των σημερινών μετρήσεων →

Πότε να σταματήσετε

Ένα ψάρι που βελτιώνεται ξανατρώει, το πρήξιμο υποχωρεί και τα λέπια επανέρχονται στη θέση τους μέσα σε μία ή δύο εβδομάδες. Ένα ψάρι που δεν βελτιώνεται — με τα λέπια πλήρως ανασηκωμένα, χωρίς να τρώει, με δυσκολία στην αναπνοή, ανίκανο να κρατηθεί όρθιο — δεν πρόκειται να βελτιωθεί, και άλλη μία εβδομάδα με άλατα Epsom είναι άλλη μία εβδομάδα ταλαιπωρίας. Η ευθανασία με γαριφαλέλαιο (λίγες σταγόνες σε μικρό δοχείο με νερό από το ενυδρείο, ανακινήστε για γαλακτωματοποίηση και προσθέστε αργά μέχρι να κοιμηθεί το ψάρι, έπειτα προσθέστε ισχυρή δόση) είναι γρήγορη και ανώδυνη, και είναι η τελευταία πράξη καλοσύνης που μπορεί να κάνει ένας υπεύθυνος ενυδρείου. Είναι μια δύσκολη αλλά ειλικρινής απόφαση, και ο οδηγός για την αναγνώριση της ταλαιπωρίας ισχύει και εδώ.

Συχνές ερωτήσεις

Πώς φαίνεται η υδρωπικία στα ψάρια;

Ένα πρησμένο σώμα, όχι απλώς μια στρογγυλή κοιλιά, με τα λέπια να προεξέχουν σαν κουκουνάρι όταν το κοιτάζεις από πάνω. Διογκωμένα μάτια, ωχρά βράγχια, λεπτά ωχρά περιττώματα και ένα ψάρι που σταματά να τρώει μία ή δύο ημέρες πριν από το πρήξιμο είναι τα συνηθισμένα συνοδά συμπτώματα. Ένα παχύ ή αυγοκρατούμενο ψάρι έχει λείο σώμα· ένα ψάρι με υδρωπικία έχει ανασηκωμένα λέπια.

Είναι μεταδοτική η υδρωπικία;

Όχι με τον τρόπο που είναι μεταδοτική η icht. Τα βακτήρια που συνήθως την προκαλούν ζουν σε κάθε ενυδρείο και καταβάλλουν μόνο ένα ψάρι που είναι ήδη εξασθενημένο, σχεδόν πάντα εξαιτίας κακής ποιότητας νερού. Ένα δεύτερο περιστατικό στο ίδιο ενυδρείο δεν κόλλησε από το πρώτο· ζει στο ίδιο νερό. Αντιμετωπίστε τη χημεία του νερού για όλους και απομονώστε το άρρωστο ψάρι για το δικό του καλό.

Μπορεί ένα ψάρι να αναρρώσει από υδρωπικία;

Μερικές φορές, αν εντοπιστεί νωρίς — ένα ψάρι που είναι λίγο πρησμένο και έχει κόψει την όρεξή του, με τα λέπια μόλις να αρχίζουν να ανασηκώνονται, έχει ίσως περίπου μία στις δύο πιθανότητες να τα καταφέρει με άλατα Epsom, ζεστό νερό, ένα αντιβιοτικό και καθαρό νερό. Ένα ψάρι του οποίου τα λέπια έχουν ανασηκωθεί πλήρως και που έχει σταματήσει να τρώει σπάνια αναρρώνει, επειδή η βλάβη στα όργανα πίσω από το πρήξιμο έχει ήδη γίνει.

Θεραπεύει το άλας Epsom την υδρωπικία;

Βοηθά. Το θειικό μαγνήσιο, σε αναλογία μία κουταλιά της σούπας ανά 40 λίτρα, απομακρύνει τα υγρά μέσω του δέρματος και μειώνει την πίεση στα νεφρά, γι’ αυτό είναι το ένα βήμα που βοηθά αισθητά μέσα σε μία ή δύο ημέρες. Δεν αντιμετωπίζει τη λοίμωξη από κάτω, η οποία χρειάζεται αντιβιοτικό, ιδανικά μέσα στην τροφή. Το ενυδρειακό αλάτι δεν αποτελεί υποκατάστατο και επιδεινώνει την κατάσταση.

Τι προκαλεί εξαρχής την υδρωπικία;

Μια βακτηριακή λοίμωξη, συνήθως από Aeromonas, που φτάνει στα νεφρά ενός ψαριού με εξασθενημένες άμυνες. Αυτό που τις εξασθένησε είναι σχεδόν πάντα το νερό: νιτρικά που αυξάνονται σταδιακά για εβδομάδες, αμμωνία ή νιτρώδη μετά από παράλειψη αλλαγής νερού, θερμοκρασία υπερβολικά χαμηλή για μεγάλο διάστημα ή το στρες της μεταφοράς σε νέο ενυδρείο. Η ηλικία και το υπερβολικό τάισμα συμβάλλουν επίσης. Διόρθωσε το νερό και τα περισσότερα ενυδρεία δεν θα ξαναδούν παρόμοιο περιστατικό.