Puchlina u ryb: łuski przypominające szyszkę, przyczyny i leczenie

Na co patrzysz

Ciało jest opuchnięte, nie tylko brzuch, a oglądane z góry łuski odstają od ciała jak łuski szyszki. Ta sylwetka jest oznaką i odróżnia posocznicę od ryby, która po prostu jest przekarmiona lub nosi ikrę: tłusta ryba jest gładka, ryba z posocznicą — nastroszona. Zwykle zobaczysz też jedno lub oboje oczu wypchniętych na zewnątrz, blade lub zaczerwienione skrzela, rybę zawisającą przy powierzchni albo siedzącą na dnie, długie, blade, nitkowate odchody oraz utratę apetytu, która pojawia się dzień lub dwa przed wystąpieniem opuchlizny.

Posocznica nie jest chorobą. To opis — gromadzenia się płynu w jamie ciała i pod skórą — oznaczający, że nerki przestały utrzymywać wewnętrzną równowagę wodną ryby. Ryba słodkowodna żyje w wodzie znacznie bardziej rozcieńczonej niż jej krew, więc przez cały dzień woda napływa przez skrzela i skórę, a nerki przez cały dzień ją wypompowują. Gdy przestają działać, ryba napełnia się płynem. Przyczyną niewydolności nerek jest niemal zawsze infekcja bakteryjna, najczęściej Aeromonas, która żyje w każdym akwarium i jest nieszkodliwa dla zdrowej ryby. Dostała się do organizmu, ponieważ ryba była już osłabiona: przez tygodnie wzrastał poziom azotanów, po pominiętej podmianie pojawił się amoniak, temperatura była zbyt niska przez zbyt długi czas, ryba była stara albo zestresowana transportem i nowym zbiornikiem.

Dlatego posocznica tak często pojawia się u jednej ryby, podczas gdy jej współmieszkańcy wyglądają zdrowo, i dlatego rzadko jest „zarażana” przez inną rybę. Bakterie były tam cały czas. Zmieniła się jakość wody.

Uczciwe rokowanie

Gdy łuski są już całkowicie odstające, większość ryb nie wraca do zdrowia, cokolwiek zrobisz, ponieważ uszkodzenia narządów powodujące opuchliznę są już nieodwracalne. Wykryta wcześnie — gdy ryba jest lekko opuchnięta, nie ma apetytu, a łuski dopiero zaczynają unosić się wzdłuż grzbietu — daje realne szanse, być może około połowy. Opisaną poniżej terapię warto zastosować we wczesnym przypadku i warto spróbować jej w późnym, ale miej świadomość różnicy, aby ryba, która nie poprawia się w ciągu tygodnia, nie cierpiała przez kolejny czwarty tydzień.

Leczenie

1. Przenieś rybę. Pusty zbiornik szpitalny o pojemności od 10 do 20 litrów, z grzałką, kamieniem napowietrzającym i filtrem gąbkowym. Nie dlatego, że posocznica się rozprzestrzeni — w zwykłym znaczeniu tego słowa nie — lecz dlatego, że każdy z poniższych kroków jest łatwiejszy i tańszy w małej objętości, a ryba nie jest narażona na zainteresowanie współmieszkańców, którzy będą skubać osłabioną rybę.

2. Sól Epsom, nie sól akwarystyczna. Siarczan magnezu w proporcji jedna łyżka stołowa na 40 litrów (10 galonów), najpierw rozpuszczony w filiżance wody z akwarium. Wyciąga płyn przez skórę i daje nerkom szansę nadrobić zaległości, a także jest jedynym elementem leczenia, który przynosi widoczną poprawę w ciągu jednego lub dwóch dni. Sól akwarystyczna (chlorek sodu) działa odwrotnie — zwiększa obciążenie solą, z którym ryba już sobie nie radzi — dlatego jej nie zastępuj.

3. Ciepło, delikatnie. W przypadku ryb tropikalnych 27–28 °C, podnoszone o nie więcej niż 1 °C co dwanaście godzin. Ciepło przyspiesza działanie układu odpornościowego i antybiotyku. Złota rybka pozostaje w swojej normalnej temperaturze; nie ogrzewaj ryby zimnolubnej, aby ją leczyć.

4. Antybiotyk, najlepiej w pokarmie. Infekcja jest wewnętrzna, a lek rozpuszczony w wodzie słabo do niej dociera przez rybę, która nie pije. Jeśli ryba nadal je, pokarm leczniczy — produkt na bazie kanamycyny lub metronidazolu albo granulat namoczony w leku — dostarcza antybiotyk tam, gdzie bakterie się znajdują. Jeśli przestała jeść, dawkuj wodę środkiem przeciwbakteryjnym o szerokim spektrum (kanamycyną lub produktem z nitrofurazonem), uwzględniając rzeczywistą objętość zbiornika szpitalnego, po usunięciu węgla aktywnego, i dokończ kurację zgodnie z etykietą, nawet jeśli ryba wygląda lepiej czwartego dnia.

5. Codzienne podmiany wody w zbiorniku szpitalnym, 25–50 %, z ponownym dodaniem soli i leku w ilości odpowiadającej podmienianej objętości. Czysta woda stanowi połowę każdego leczenia ryb, a tutaj jest tą połową, która pozwala działać drugiej połowie.

W aplikacji — kontrola ze zdjęciem z góry i z boku, Twoimi odczytami oraz zaznaczonymi objawami pozwala Finleyowi ocenić nasilenie i przygotować plan dopasowany do sytuacji; Dodaj plan do mojego harmonogramu zaplanuje codzienne podmiany, dni podawania soli i leków jako zadania, a przypomnienie kontrolne zapyta, czy obrzęk się zmniejsza.

Uruchom kontrolę obrzęku →

Tymczasem główny zbiornik

Ryba w zbiorniku szpitalnym jest objawem. Główny zbiornik jest przyczyną, a jeśli leczysz tylko rybę, następna osłabiona ryba w akwarium będzie kolejnym przypadkiem. Zbadaj dziś amoniak, azotyny, azotany, pH i temperaturę. Każda wartość toksyn powyżej zera lub azotany powyżej 40 ppm wymagają teraz podmiany 30–50 % wody i codziennych testów aż do poprawy; jeśli azotany od miesięcy utrzymują się na poziomie 20s i 30s, od tego tygodnia wprowadź odpowiedni cotygodniowy harmonogram. Odkurz podłoże podczas spuszczania wody, ponieważ rozkładający się pokarm w żwirze to miejsce, w którym namnaża się Aeromonas, i poszukaj tego, czego nikt nie zauważył — martwego ślimaka za filtrem, grzałki pokazującej temperaturę o dwa stopnie za niską, dwóch tygodni podwójnego karmienia.

W aplikacji — zapisz wynik testu, a werdykt wskaże, które odczyty są problemem i o ile; wykres trendu pokaże, czy azotany rosły przez tygodnie, co jest typową przyczyną puchliny.

Zapisz dzisiejsze odczyty →

Wiedza, kiedy przerwać

Poprawiająca się ryba znów je, obrzęk ustępuje, a łuski przylegają z powrotem przez tydzień lub dwa. Ryba, której stan się nie poprawia — z całkowicie nastroszonymi łuskami, niejedząca, ciężko oddychająca, niezdolna do utrzymania pionowej pozycji — nie wyzdrowieje, a kolejny tydzień z solą Epsom oznacza kolejny tydzień cierpienia. Eutanazja olejkiem goździkowym (kilka kropli w małym pojemniku z wodą z akwarium, wstrząśniętych do zemulgowania, dodawanych powoli, aż ryba zaśnie, a następnie podanie dużej dawki) jest szybka i bezbolesna oraz stanowi ostatni akt troski, jaki może okazać opiekun. To trudna decyzja, ale uczciwa, a poradnik dotyczący rozpoznawania cierpienia ma tu również zastosowanie.

Najczęstsze pytania

Jak wygląda puchlina u ryb?

Opuchnięte ciało, nie tylko zaokrąglony brzuch, z łuskami odstającymi od niego jak szyszka, gdy patrzysz z góry. Wyłupiaste oczy, blade skrzela, ciągnące się blade odchody oraz ryba, która przestaje jeść dzień lub dwa przed pojawieniem się obrzęku, to typowe objawy towarzyszące. Tłusta lub mająca problemy ze złożeniem ikry ryba jest gładka; ryba z puchliną ma nastroszone łuski.

Czy puchlina jest zaraźliwa?

Nie w taki sposób jak ospa rybia. Bakterie, które zwykle za nią odpowiadają, żyją w każdym akwarium i obezwładniają tylko rybę, która jest już osłabiona, niemal zawsze przez złą jakość wody. Drugi przypadek w tym samym zbiorniku nie pochodzi od pierwszego; wynika z życia w tej samej wodzie. Zadbaj o chemię wody w zbiorniku dla wszystkich ryb i odizoluj chorą rybę dla jej własnego dobra.

Czy ryba może wyzdrowieć z puchliny?

Czasami, jeśli choroba zostanie wcześnie wykryta — ryba lekko opuchnięta i niechętnie jedząca, z łuskami dopiero zaczynającymi odstawać, ma mniej więcej pięćdziesiąt procent szans na powrót do zdrowia dzięki soli Epsom, ciepłu, antybiotykowi i czystej wodzie. Ryba, której łuski są całkowicie odstające i która przestała jeść, rzadko wraca do zdrowia, ponieważ uszkodzenia narządów powodujące obrzęk są już nieodwracalne.

Czy sól Epsom leczy puchlinę?

Pomaga. Siarczan magnezu w proporcji jedna łyżka stołowa na 40 litrów wyciąga płyn przez skórę i odciąża nerki, dlatego jest to jedyny krok, który przynosi widoczną poprawę w ciągu jednego lub dwóch dni. Nie leczy jednak ukrytej infekcji, która wymaga antybiotyku, najlepiej podanego w pokarmie. Sól akwariowa nie jest zamiennikiem i pogarsza sytuację.

Co właściwie powoduje puchlinę?

Infekcja bakteryjna, zwykle wywołana przez Aeromonas, która dociera do nerek ryby o osłabionej odporności. To, co ją osłabiło, niemal zawsze ma związek z wodą: poziom azotanów stopniowo rósł przez tygodnie, amoniak lub azotyny pojawiły się po pominiętej podmianie wody, temperatura przez zbyt długi czas była za niska albo ryba była zestresowana podczas transportu do nowego akwarium. Wiek i przekarmianie również mają znaczenie. Popraw jakość wody, a większość akwariów nigdy nie odnotuje drugiego przypadku.